· 

De liefde, deel 3.


“Ik hoef niet over hem heen te komen, ik wil alleen graag op een andere manier met hem leven, door anders te denken, door een andere blik te hebben. Geen gevecht meer tegen iets willen afsluiten en loslaten, maar een fijne en gezonde weemoed opbouwen.”

 

Dit schreef ik vorige zomer in mijn dagboekje. Ja ik heb een dagboekje. Ik moet af en toe flink van me afschrijven. Soms bundel ik gedachtes in artikelen op mijn blog. Vaak ook niet.

 

Maar dit wil ik wel delen. Want deze wil, deze gedachte, heeft me onder andere geholpen om mijn gebroken hart een beetje te helen.

 

Toen mijn relatie over was, las ik het boek van Susan Smit en Marion Pauw: Hotel Hartzeer. Dit was een total lifesaver, en ik raad iedereen die ook last heeft van ludduvuddu dit boek aan!

 

In het boek helpen Susan en Marion je door die eerste heftige maanden van liefdesverdriet heen. Ze geven je het gevoel dat alles wat je voelt en ervaart normaal is, en dat het echt weer beter wordt.

 

Susan Smit vertelt in het boek dat ze na 11 maanden een nieuwe liefde ontmoet. Ja mensen, een heart break is heftig, maar na 11 maanden lacht het geluk je weer toe! En wat deed ik? Ik klampte me vast aan die 11 maanden. De eerste 11 maanden deed ik er alles aan om weer verder te gaan, inclusief vele dates, rebounds en andere afleiding. Ik accepteerde dat dit allemaal niet werkte, want ik zat immers nog binnen de 11 maanden.

 

Toen bleek na 11 maanden dat ik geen nieuwe liefde had, sterker nog: ik hield nog steeds van mijn ex-geliefde. Ik hield nog verschrikkelijk veel van hem en miste hem enorm.

 

De paniek sloeg toe: “na 11 maanden zit ik nog steeds te rouwen en ben ik dus nog steeds niet over hem heen, er zal wel iets mis zijn met mij!”

 

En toen begon alle ellende opnieuw: twijfel, verdriet, boosheid, paniek, angst, ontkenning, eigenlijk alle fases die je mee maakt na een verbroken liefde, dienden zich weer aan, in willekeurige volgorde, zonder enige logica.

 

Inmiddels stopte ik maar met daten en pogingen mijn geluk bij een ander te zoeken, want er is niks eenzamer dan met iemand zijn terwijl je in je hart verlangt naar een ander.

 

Er zat niks anders op dan het wederom de tijd geven, en accepteren dat ik af en toe verschrikkelijk verdrietig was en bang om voor altijd alleen te blijven. Ik moest leren om alleen te zijn, echt alleen zijn, want er is weinig eenzamer dan verdriet hebben om iemand die er nog is. Dit is een heel ander soort verdriet en rouw dan om iemand die is overleden. Niet te vergelijken, geen wedstrijdje in wat erger is, nee, allebei re-te kut. 

 

In die dagen en nachten van me enorm klote voelen, verplichte ik mezelf om elke dag te oefenen met de mantra die ik hierboven beschrijf. 

 

En verrek, het werkte. Want we zijn inmiddels 24 maanden verder, en ik heb geaccepteerd dat ik ‘nooit over hem heen zal komen’, en dat hoeft ook niet. We zijn in onze maatschappij zo gefocust op dingen afsluiten en verder gaan, waarmee we ons hart veel geweld aan doen. 

 

Want mijn hart is groot genoeg om van hem te houden, dankbaar te zijn voor het ervaren van krankzinnige verliefdheid, hem oprecht het allerbeste te gunnen, en verder te gaan.

 

Lees hier over de liefde deel 1 en de liefde deel 2.

Write a comment

Comments: 2
  • #1

    Janou (Thursday, 01 August 2019 09:36)

    MOOI Puck! Ik voel je, herkenbaar as hell! Kus & blijf schrijven ✋�

  • #2

    Puck (Friday, 02 August 2019 08:59)

    Lief Janou, dank je!